Latakia (arab. مُحافظة اللاذقية) – jedna z 14 jednostek administracyjnych pierwszego rzędu (muhafaza) w Syrii. Jest położona w zachodniej części kraju nad Morzem Śródziemnym. Graniczy od południa z Tartus, od wschodu z Hama a od północy z Idlib i państwem Turcja.

Hims (arab. مُحافظة حمص) – jedna z 14 jednostek administracyjnych pierwszego rzędu (muhafaza) w Syrii. Jest położona w środkowej części kraju. Graniczy od południa z Rif Dimaszk a od południowego wschodu z państwem Irak, od północnego wschodu z Dajr az-Zaur, od północy z Rakka i Hama a od zachodu z Tartus i państwem Liban.

Hims (arab. مُحافظة حمص) – jedna z 14 jednostek administracyjnych pierwszego rzędu (muhafaza) w Syrii. Jest położona w środkowej części kraju. Graniczy od południa z Rif Dimaszk a od południowego wschodu z państwem Irak, od północnego wschodu z Dajr az-Zaur, od północy z Rakka i Hama a od zachodu z Tartus i państwem Liban.

Rif Dimaszk (arab. ريف دمشق) - jedna z 14 jednostek administracyjnych pierwszego rzędu (muhafaza) w Syrii. Jest położona w południowej części kraju. Graniczy od południa z muhafazami Al-Kunajtira, Dara i Suwajda, od północy z Hims, od wschodu z Jordanią a od zachodu z Libanem. Muhafaza Rif Dimaszk kompletnie otacza miasto wydzielone Damaszek, który jest jednocześnie stolicą Rif Dimaszk.

Taksówki wieloosobowe jeżdżą tylko na ważniejszych trasach i kosztują czasem trzy razy tyle co mikrobus, a nawet więcej. Jeśli ktoś nie musi się liczyć dosłownie z każdą minutą, może sobie spokojnie darować ten środek transportu.

Pojazdy te zawsze czekają na postoju, dopóki nie zbierze się komplet lub niemal komplet pasażerów. Zwykle można wsiadać i wysiadać w dowolnym miejscu na trasie, aczkolwiek zdarzają się wyjątki od tej reguły. Czasem taksówki są oznakowane numerami (oczywiście arabskimi). Opłata na każdej trasie jest na ogół stała i nie zależy od tego, gdzie się wysiada, choć niekiedy można się dogadać i uiścić tylko jej część.

Taksówki wieloosobowe to doskonały przykład tego, jak działają reguły rynku. Za odpowiednią cenę można bez trudu znaleźć taksówkarza gotowego pojechać niemal wszędzie, ale jeśli ktoś jest skłonny nieco poczekać albo podróżować etapami, może się przemieszczać za pół darmo. Ceny zależą generalnie od czasu przejazdu i długości trasy, choć pewien wpływ ma na nie również popyt.

Lepiej nie wsiadać do pustego samochodu, ponieważ kierowca może uznać, że chcemy wynająć cały dla siebie i zażąda odpowiednio wysokiej zapłaty. Warto też zwrócić uwagę, ile płacą za przejazd inni pasażerowie i wręczyć tyle samo kierowcy na oczach wszystkich. Każdy sam musi poinformować taksówkarza, gdzie chce wysiąść – wystarczy powiedzieć głośno „dziękuję” (po arabsku szukran) albo „stop”.

Pisarz Paul Theroux pisał o Krak des Chevaliers, że ucieleśnia bajkowy zamek z dziecięcych fantazji, z turniejami, rycerzami w zbrojach i łopoczącymi na wietrze proporcami. T.E. Lawrence nazwał go po prostu „najpiękniejszym zamkiem na świecie”. Trudno się z nimi nie zgodzić – fantastycznie zachowany Krak des Chevaliers (po arabsku Qala’at al-Hosn) jest jedną z największych atrakcji turystycznych Syrii. Jakby zupełnie odporny na działanie czasu, niewiele się zmienił w ciągu 800 lat, a jego wielkość sprawia, że na zwiedzaniu można tu spędzić długie godziny. Pierwszą znaną nam fortecę w tym miejscu wzniósł w 1031 r. emir Hims, ale obecny, znacznie rozbudowany zamek pochodzi z połowy XII w. i jest dziełem krzyżowców. Mimo wielokrotnych ataków i oblężeń twierdza trzymała się mocno i nigdy nie została zdobyta. Krzyżowcy sami ją poddali w 1271 r., kiedy pod murami stanął wielki arabski wódz Bajbars. Jerozolima już upadła, a Krak był ostatnim schronieniem europejskich rycerzy. Choć przewidziany na dwutysięczną załogę, miał wówczas raptem około 200 obrońców. Otoczony przez muzułmańskie armie, bez jakichkolwiek szans na odsiecz, musiał przypominać bardziej więzienie niż twierdzę. Po miesiącu oblężenia, mimo zapasów wystarczających na pięć lat, krzyżowcy zgodzili się skapitulować w zamian za gwarancję bezpiecznego odwrotu. Krak (codz. z wyj. świąt 9.00-19.00, zimą 9.00-17.00; 300 SŁ, studenci 30 SŁ) składa się z dwóch odrębnych części: zewnętrznych murów z 13 wieżami i główną bramą oraz murów wewnętrznych z właściwym zamkiem, wzniesionym na skalnej platformie. Obie linie murów rozdziela wykopana w ziemi fosa. Proponowana trasa zwiedzania prowadzi od bramy pochyłym podjazdem i dalej do fosy. Po drodze warto zajrzeć do łaźni, do których wiodą kręte schody w narożniku po lewej, a potem do Wielkiej Sali, skąd można wyjść na trzy wieże w południowym murze. Do wewnętrznej fortecy wchodzi się przez wieżę na szczycie podjazdu. Loggia z gotycką fasadą po zachodniej stronie dziedzińca jest najbardziej efektowną budowlą w całym kompleksie. Naprzeciwko stoi kaplica, zamieniona przez muzułmanów w meczet, z zachowanym do dziś minbarem (kazalnicą). Schody przesłaniające główną bramę są późniejszym dodatkiem i prowadzą na wyższe piętra. Można stąd przejść do okrągłej baszty w południowo-zachodnim narożniku, zwanej Wieżą Strażniczą – w pogodny dzień z jej dachu roztacza się wspaniały widok.

Syria leży w Azji Południowo-Zachodniej i zajmuje 185,2 tys. km kwadratowych. Stolicą kraju jest Damaszek. Dzieli się na 13 muhafazatów i 1 miasto wydzielone. Jeżykiem urzędowym jest język arabski. Syria rozciąga się pomiędzy wschodnimi wybrzeżami Morza Śródziemnego i Mezopotamią. Prawie całą powierzchnię kraju zajmuje rozległa wyżyna, wznosząca się najwyżej na zachodzie w górach Antyliban do 2659 m n.p.m. i opadająca ku wschodowi w dolinę rzeki Eufrat. Klimat tego niewielkiego kraju jest zróżnicowany, w części nadmorskiej śródziemnomorski, we wnętrzu zwrotnikowy, suchy. Na zachodzie występuje roślinność śródziemnomorska i lasy głównie dębowe, na pozostałym terenie przeważają suche stepy i półpustynie, a na południu kraju rozciąga się Pustynia Syryjska.

Syrię zamieszkują głównie Syryjczycy i w niewielkiej liczbie Kurdowie, Ormianie, Asyryjczycy, Palestyńczycy. Główne miasta: Damaszek, Haleb, Hims, Hama.

Aleppo jest miastem położonym w północno zachodniej części Syrii oddalonej około 50 km na południe od tureckiej granicy, w połowie drogi miedzy Eufratem a wybrzeżem Morza Śródziemnego, występuje na krańcach Pustyni Syryjskiej, w okolicy półpustynnej, z dominującym ostrym klimatem.

W mieście znajduje się główna siedziba władz prowincji halab. Aleppo jest zamieszkiwane od około 1800 r. p.n.e. i jest jednym z najstarszych miast bliskiego wschodu. Hetyci ok. 1600 r. p. n.e. opanowali Aleppo, które pozostawało pod władza rożnych państw hetyckich do ok. 800 r. p.n.e.

Aleksander Macedoński w roku 333 r. p.n.e. zdobył Aleppo, a władzę nad miastem przejęli seleucynowie. Seleukos I Nikator w 280 r. p.n.e. przebudował miasto i nazwał je Beroea. Aleppo z całą Syria zostało podbite przez Rzym w 64 r.p.n.e.

W czasach panowania Rzymu doszło do chrystianizacji Aleppo i okolic. Szymon apostoł był pierwszym misjonarzem tych terenów.

Pod koniec IV wieku miasto stało się już chrześcijańskie, założono tu jedną z pierwszych stolic biskupskich. Od IV do VI wieku w okolicach Aleppo powstało około dwóch tysięcy kościołów i klasztorów. W 540 roku Persowie spalili znaczną część miasta wraz z wieloma miejscami kultu.

Bizantyjczycy w 637 roku utracili miasto na rzecz kalifów abbasydzkich. Aleppo w 944 przeszło pod władzę lokalnej dynastii Hamdanidów, stając się ich stolicą. Dla Bizancjum odzyskał je w 962 Nicefor II Fokas. Od 1070 panowali nad Aleppo Turcy Seldżucy. Arabowie odzyskali miasto w 1183 r. Po wojnach krzyżowych Arabowie odebrali chrześcijanom katedrę świętej Barbary i zamienili ją na meczet. W latach 1260-1317 panowali w Aleppo Mongołowie, którzy zburzyli cytadelę. W 1517 miasto włączono do Imperium Ottomańskiego. XIX wiek to upadek miasta na skutek trzęsień ziemi i epidemii.

Kresem panowania tureckiego w Aleppo była I wojna światowa. Pod koniec 1918 wojska brytyjskie zajęły Aleppo, które znalazło się we francuskiej mandatowej Syrii. W 1939 oddano rejon Aleksandretty Turcji w wyniku czego Aleppo zostało odcięte granicą państwową od śródziemnomorskich portów. Po II wojnie światowej miasto było rozbudowywane. W 1982 w Aleppo oraz Hamie sunnickie Bractwo Muzułmańskie wywołało powstanie w skutek buntu przeciwko prezydentowi Hafeza al-Asada.

Allepo stanowi pierwsze pod względem wielkości miasto Syrii- 1,4 mln mieszkańców w 1990 r., 1,7 mln mieszkańców w 1999r, 2,0 mln mieszkańców w 2003r. Zamieszkują je głownie Arabowie, liczną grupę tworzą Turcy i Ormianie, oprócz nich można spotkać Greków Kurdów i Żydów.

Allepo jest jednym z większych centrów handlowych Bliskiego Wschodu, a także ośrodkiem przemysłu włókiennego, spożywczego oraz tkactwa dywanów.

W mieście krzyżują się szlaki drogowe i kolejowe, znajduje się tu międzynarodowe lotnisko, przebiega tędy rurociąg z Homsu do Latakii. Występują tu również ośrodki nauki i kultury m.in. uniwersytet, muzułmańska szkoła teologiczna i szkoła muzyczna. Ważniejsze zabytki architektury to cytadela Kalat Halab, medresa al-Halawija z XII wieku, meczet Omajjadów z VIII-XI wieku, karawanseraje, łaźnie tureckie oraz wielki bazar.

Damaszek jest stolicą Syrii i największym jej miastem liczącym ponad 2 miliony mieszkańców. Jest jednym z najstarszych miast świata założonym 3000 lat p.n.e. i nieprzerwanie zamieszkanym i jednym z czterech świętych miast islamu. Położony jest w południowo-zachodnięj części kraju nad rzeką Barda u stóp gór Antyliban, na skraju Pustyni Syryjskiej.

Na przełomie II i I tysiąclecia p.n.e. Damaszek był stolicą niezależnego państwa aramejskiego. W 732 r.p.n.e. został opanowany przez Aseryjczyków, potem krótko należał do Babilonii, a następnie dostał się pod panowanie perskie. Wraz z całym imperium perskim znalazł się w państwie Aleksandra Wielkiego. W okresie hellenistycznym na zmianę należał bądź do państwa egipskich Ptolemeuszy lub państwa Selukidów. W 64 r. p.n.e. wszedł do rzymskiej prowincji Syrii, a po podziale imperium w 395 r.n.e. stał się częścią Bizancjum. W 635 roku miasto opanowali Arabowie. Zdobyty przez Turków osmańskich w XVI wieku pozostawał pod ich panowaniem do I wojny światowej, a po wojnie został stolicą Syrii. Od VII wieku wizerunek Damaszku kształtowany jest przez islam. Miasto uzyskało miano „diamentu Wschodu” posiada malowniczą starówkę z licznymi meczetami, pałacami, placami targowymi.